Pierwsze godziny po zatrzymaniu mogą mieć kluczowe znaczenie dla dalszego przebiegu sprawy. Reprezentujemy zatrzymanych i podejrzanych od pierwszego kontaktu z nami, przez posiedzenie aresztowe, aż po zażalenia i wnioski o uchylenie lub zmianę środka zapobiegawczego. Jeśli bliska Ci osoba została zatrzymana, ustalamy, jakie działania są potrzebne na danym etapie.
Po otrzymaniu informacji o zatrzymaniu ustalamy, gdzie przebywa zatrzymany, kiedy doszło do zatrzymania i która jednostka prowadzi czynności. Podejmujemy działania, aby skontaktować się z klientem i udzielić mu pomocy przed przesłuchaniem. Zgodnie z art. 245 § 1 k.p.k. na żądanie zatrzymanego należy niezwłocznie umożliwić mu kontakt z adwokatem lub radcą prawnym oraz bezpośrednią rozmowę. W wyjątkowych wypadkach, uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, zatrzymujący może zastrzec swoją obecność podczas rozmowy. Sprawdzamy także, czy klient został pouczony o przysługujących mu prawach.
Weryfikujemy zasadność, legalność i prawidłowość zatrzymania oraz pilnujemy ustawowych terminów. Zgodnie z art. 248 k.p.k. zatrzymanego należy natychmiast zwolnić, gdy ustanie przyczyna zatrzymania lub gdy w ciągu 48 godzin od zatrzymania nie zostanie przekazany do dyspozycji sądu wraz z wnioskiem o tymczasowe aresztowanie. W ciągu kolejnych 24 godzin od przekazania sądowi zatrzymanemu trzeba doręczyć postanowienie o aresztowaniu (lub ogłosić je, jeśli posiedzenie odbywa się zdalnie). W przeciwnym razie należy go zwolnić. W razie zastrzeżeń przygotowujemy zażalenie na zatrzymanie.
Do podjęcia działań potrzebujemy imienia i nazwiska zatrzymanego, jego daty urodzenia oraz dostępnych informacji o miejscu pobytu i jednostce prowadzącej sprawę. Pomoc w sprawach karnych obejmuje między innymi obronę na etapie zatrzymania i postępowania przygotowawczego.
Przed posiedzeniem analizujemy dostępne materiały dotyczące zarzutów i argumenty prokuratury. Przygotowujemy stanowisko obrony, uczestniczymy w posiedzeniu i przedstawiamy istotne okoliczności dotyczące klienta, takie jak miejsce zamieszkania, więzi rodzinne, praca czy stan zdrowia. Odnosimy je do podstaw wskazanych we wniosku prokuratora. Wnioskujemy o wolnościowe środki zapobiegawcze, jeśli wystarczą do zabezpieczenia postępowania. Zgodnie z art. 257 § 1 k.p.k. tymczasowego aresztowania nie stosuje się, jeżeli wystarczający jest inny środek zapobiegawczy. Może to być między innymi dozór Policji, poręczenie majątkowe lub zakaz kontaktowania się z określonymi osobami.
Jeśli sąd zastosuje tymczasowe aresztowanie, oceniamy postanowienie i przygotowujemy zażalenie. Zgodnie z art. 460 k.p.k. termin na jego wniesienie wynosi 7 dni od ogłoszenia postanowienia, a jeżeli ustawa nakazuje jego doręczenie (jak w przypadku postanowienia o aresztowaniu dla podejrzanego) – od daty doręczenia. Uwaga: termin ten jest nieprzekraczalny (zawity), a jego uchybienie zamyka drogę do zaskarżenia decyzji, dlatego konieczna jest szybka reakcja. Sprawdzamy daty i wymogi formalne, a w zażaleniu wskazujemy podstawy zmiany lub uchylenia decyzji.
Przygotowujemy również wniosek o uchylenie tymczasowego aresztowania albo zmianę środka, gdy przemawiają za tym okoliczności sprawy. Może to mieć znaczenie na przykład po zabezpieczeniu dowodów lub ustaniu ryzyka matactwa.
Na początku prosimy o podstawowe informacje: dane zatrzymanego, miejsce i czas zatrzymania, nazwę jednostki prowadzącej sprawę oraz znane zarzuty. Pytamy także o stan zdrowia, sytuację rodzinną i zatrudnienie klienta. Dokumenty potwierdzające te okoliczności mogą pomóc w uzasadnieniu stanowiska obrony.
Zakres pracy ustalamy odpowiednio do etapu sprawy. Może on obejmować kontakt z zatrzymanym, udział w czynnościach i posiedzeniu, sporządzenie zażalenia oraz wniosków o uchylenie lub zmianę środka. Wynagrodzenie zależy między innymi od zakresu reprezentacji, liczby posiedzeń, objętości akt i koniecznych dojazdów. Przed rozpoczęciem współpracy ustalamy, jakie czynności i wydatki obejmuje wynagrodzenie.
Odradzamy rodzinie kontaktowanie się ze świadkami w celu uzgadniania zeznań, ponieważ takie działanie może zostać ocenione jako matactwo (próba bezprawnego wpływania na postępowanie) i stanowić dodatkową podstawę do utrzymania aresztu.
Reprezentujemy klientów w Bielsku-Białej, Katowicach, Krakowie, Gliwicach, Rybniku, Częstochowie i Sosnowcu, a także w innych miejscowościach województwa śląskiego. W poważnych lub skomplikowanych sprawach podejmujemy działania również w pozostałych częściach Polski. Miejsce prowadzenia sprawy wpływa na organizację spotkań, dojazdy i możliwość osobistego udziału w czynnościach, ale nie zmienia praw osoby zatrzymanej.
Jeśli chcesz powierzyć nam sprawę, skontaktuj się z kancelarią i przekaż dostępne informacje o zatrzymaniu oraz jednostce prowadzącej czynności. Pozwoli nam to ocenić, jakie działania możemy podjąć i jak pilne jest ich wykonanie.
Przykład rozstrzygnięcia w sprawie aresztowej prowadzonej przez Kancelarię:
Tak. Na żądanie zatrzymanego należy niezwłocznie umożliwić mu kontakt z adwokatem lub radcą prawnym oraz bezpośrednią rozmowę. W wyjątkowych wypadkach, uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, zatrzymujący może zastrzec swoją obecność podczas rozmowy. Podejmujemy działania po otrzymaniu informacji o zatrzymaniu.
Tak. Zgodnie z art. 83 § 1 k.p.k., dopóki zatrzymany lub podejrzany pozbawiony wolności nie ustanowi obrońcy samodzielnie, może to zrobić na jego rzecz inna osoba, także członek rodziny. Podejrzanego należy o tym niezwłocznie zawiadomić. Uzgadniamy z rodziną zakres pomocy, a następnie kontaktujemy się z zatrzymanym.
Możemy rozpocząć działania po otrzymaniu informacji o zatrzymaniu i podstawowych danych pozwalających ustalić miejsce pobytu klienta oraz jednostkę prowadzącą sprawę. Czas dojazdu i możliwość kontaktu z zatrzymanym wpływają na termin osobistego udziału w czynnościach. Nie deklarujemy jednakowego czasu interwencji w każdej sprawie.
Obrońca z wyboru i obrońca z urzędu mają te same uprawnienia procesowe. Własnego adwokata wybierasz samodzielnie i uzgadniasz z nim warunki współpracy. Warto wiedzieć, że do udziału w samym posiedzeniu aresztowym możesz żądać wyznaczenia obrońcy z urzędu bez wykazywania swojej sytuacji majątkowej (art. 249 § 5 k.p.k.). Jednak do prowadzenia całej sprawy z urzędu musisz wykazać, że nie stać Cię na poniesienie kosztów obrony bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny (art. 78 § 1 k.p.k.). Pamiętaj, że samo zatrzymanie nie oznacza automatycznego wyznaczenia obrońcy – trzeba złożyć odpowiedni wniosek.
Wynagrodzenie ustalamy indywidualnie. Zależy ono między innymi od etapu sprawy, zakresu pomocy, liczby czynności i posiedzeń, objętości akt oraz dojazdów. Przed rozpoczęciem współpracy omawiamy, jakie działania i wydatki obejmuje ustalona kwota.
Tak. Prowadzimy sprawy również w innych miejscowościach, w tym we wszystkich miastach wymienionych w sekcji dotyczącej obszaru działania. W poważnych lub skomplikowanych sprawach podejmujemy działania także w pozostałych częściach Polski.
Skorzystaj z formularza, a my oddzwonimy, by omówić szczegóły